Akşam yemeğini yemiş, çayınızın demlenmesini beklerken, akış birden değişir bazen.

Mesela hastanenin birinde bulabilirsiniz kendinizi. Sonra unutuverirsiniz o ana kadar kafanıza takılanları, daha dogrusu taktıklarınızı. Çünkü beterin beteri vardır, bizzat tecrübe etmektesinizdir bunu.

Gelişen olayların hızına ayak uydurmaya çalışırken,  yüklendikleriniz fazla gelip nihayet döküleverirler. İyi de olur.

Küçük kazalar, hastalıklar, telaşlar… Aslında hepsi birer mesajlar.

Keşke bu kadar kolay olsaydı.

Kolay olmasa bile, neyse o zor olan, karşısında bu cümle kadar pozitif durabilseydik.

Çocukken işe yarıyordu, belki hala yarıyordur.

“Anne- baba %51, çocuklar %49!

Oyunlar oynayacağız, öpeceğiz, koklayacağız. Ama otorite eninde sonunda anne-babada olacak!”

Üstün Dökmen

“Aaaa, bir yere kadar!” deyip  de ” Nereye kadar?” diye soran bütün ebeveynlerle paylaşmak istedim.

Rasûlullah (sav) buyurdular:

“İki kişinin yiyeceği üç kişiye, üç kişinin yiyeceği de dört kişiye yeter.” (Buhârî, Et’ıme 11; Müslim, Eşribe 178. Tirmizî, Et’ıme 21)

Bir gün ashâb-ı kirâm:

“-Yâ Rasûlallah! Yiyoruz, fakat karnımız doymuyor,” diyerek bunun sebebini sormuşlardı.

Rasûl-i Ekrem Efendimiz:

“-O halde siz ayrı ayrı yiyorsunuz”, buyurunca ashâb-ı kirâm:

“-Evet, öyle yapıyoruz,” dediler.

Bunun üzerine Peygamber (sav):

“-Yemeği birlikte yiyin ve besmele çekin ki, yemeğiniz bereketli olsun” buyurdu. (Riyazü’s Salihin, 3.Cilt, Erkam Yay.)

Kaynak: 2g1d.com

Ne yapalım ne yapalım derken, verdik kendimizi hamura.Hamur yoğruldu, çocuk yoruldu, görev başarıyla tamamlandı.

Taraflar tatmin olup, hamur kabarınca sıra geldi üstünü dekore etmeye.Artık evde ne varsa; beyaz peynir, kaşar peyniri, kekik, domates, kırmızı biber ve bir parçacık salam.

Zeytin, mantar da olsaydı çok daha hoş ve lezzetli olacaktı ama biri yoktu, diğerini de eserin sahibi olan Zeynep istemedi.

Sonunda da afiyetle yedi.

Bu arada söylemeden geçmeyeyim; pizza hamurunun tarifi Özgür Şef’e ait.

Tavsiye ederim.

“Kaderim böyle imiş” diye miskince durma, ihtiyat ve gayret atını ok gibi sür. Yani çalış, gayrette kusur etme.”

Hz. Mevlânâ

Ünlü düşünür, Yunalı filozof Sokrates’e öğrencileri sormuş: ” Dostluk nedir?”

Sokrates de onlara şu yanıtı vermiş:

-” Çocukluğumdan beri arzuladığım bir şey vardır. Kimi insan atları olsun ister, kimi insan köpekleri.

Kimisi altını, kimisi de şanı şerefi. Bense bir dostum olsun isterdim.”

Alıntıdır.